RonMandos Gallery; Pär Strömberg & Stief Desmet

3tweetsretweet

Vandaag is de laatste dag dat men het werk van Pär Strömberg (1972) en Stief Desmet (1973). Van beide was ik bekend met het werk vanaf het internet. Het werk van Stief Desmet spreekt mij aan omdat het duidelijk linkt naar de beketenis van die bekende beelden; Sneeuwwitje, leeuwen, herten etc. Het werk van Strömberg was me bekend dankzij het medium Twitter.

Toch had ik bij beiden ook zo mijn bedenkingen, het leek me ergens nog te kort te schieten. Het doet allemaal iets te makkelijk aan.

Het werk van Strömberg blijkt vele malen subtieler dan de reproducties doen vermoeden. Zijn schildertechniek is opmerkelijk gevoelig. Dat levert erg krachtige sfeervolle schilderwerken op. Dat zijn Zweedse achtergrond een enorme rol speelt is overduidelijk. Dat de mystiek en duisternis daar onderdeel van zijn ook. Toch lijkt hij zich in het beeld vooral bezig te houden met licht en donker en die ook te verwisselen met elkaar. In sommige gevallen lijkt het beeld namelijk diapositief geschilderd te zijn. Dat levert mooie schilderijen op. Waar buiten de esthetiek ook geen schijn is van een diepgaande inhoudelijkheid, even los van zijn schilderachtige zoektocht. Zijn werk is het meer een uiting van een persoonlijke visie op een cultuur en een wereld die daarbij hoort. Dat levert hier prima werk op.

Par Stromberg – The Future of an Illusion – 90x90cm Olieverf op canvas

Par Stromberg – The Prophet & Onbekend werk – 50x40cm Olieverf op canvas

Par Stromberg – The Benefactor – 50x40cm Olieverf op canvas

Par Stromberg – Of Ice Movement – 180x240cm Olieverf op canvas

Par Stromberg – Northbound III – 80x60cm Olieverf op canvas

Par Stromberg – Diverse

Par Stromberg – Creating The Twillight – 190x140cm Olieverf op canvas

Par Stromberg – Ashes – 24x30cm Olieverf op canvas

Par Stromberg – As the Shadows Rise – 140x190cm Olieverf op canvas

Het werk van Stief Desmet lijkt in het echt of in reproductie weinig te verschillen van betekenis. Maar, zijn sculpturen zijn ineens stukken krachtiger. Met name de leeuw is een erg sterk beeld geworden waarbij de toeschouwer eigenlijk een volledig beeld verwacht ook al zijn er onderdelen weggelaten. Hierdoor ontstaat er een ondervraging van een cliché beeld. Natuurlijk is Desmet niet de eerste kunstenaar die zich bezighoud met die bekende beelden. Toch pakt hij het veelzijdiger aan de menig ander kunstenaar en speelt bij hem ook een laag mystiek en occultisme mee. Er valt weinig op zijn werk af te dingen.

Stief Desmet – Prey & Death From Above – 130x95cm & 120x120cm Olieverf op canvas

Stief Desmet – Onbekende Titel

Stief Desmet – Monument for a broken lion – 120x50x55cm Brons

Stief Desmet – Lost Kingdom – 200x100cm Arcylverf spuitbus en potlood op canvas

Stief Desmet – Last Deer Standing #2 – 140x110x45cm Polyester, bladgoud en wat potaarde

Stief Desmet – Ghost Rider – 70x50cm Olieverf op canvas

Stief Desmet – Alpha/Standing – 20x35x65cm Epoxyhars

Stief Desmet – Sunrise/Birth/Sunrise/XTC – 250x190cm Acrylverf, lak en houtskool op canvas

Strömberg en Desmet passen erg goed bij elkaar. Beide kunstenaars hebben een hang naar de natuur en een mystieke en/of een occulte lading in hun werk zitten. Beide kunstenaars maken werk dat in het eerste opzicht erg toegankelijk is, maar vervolgens toch niet eenduidig is of zelfs saai. Bij Desmet is dat vooral zichtbaar in de veelzijdigheid van zijn medium en behandeling daarvan.

Aanvankelijk had ik dus mijn twijfels, maar het is overduidelijk dat beide kunstenaars me die twijfels ontnomen hebben.

Interview met Pär Strömberg vind je hier, een supergoed diepte interview met Stief Desmet vind je hier (die laatste is een echte aanrader!) En zoals gezegd, deze zaterdag is de laatste dag dat het te zien is bij RonMandos.

One of the things that come to mind when thinking of Sweden is the vast untouched nature, crisp bright snow and extremely long or extremely short days. What comes to mind when looking at the work of Pär Strömberg is that nature translated onto canvas.

The work of the Swedish artist Pär Strömberg (1972) breathes the eerie and mystic air of the landscapes from his childhood. So much so, that the long winters, a shortage of natural light and the snow reflecting moonlight are still a major influence on his work.

Next month, September 10th, Pär will be exhibiting at Ron Mandos in Amsterdam, together with the Belgium sculptor Stief Desmet. Besides showing work from his last series Darkness Visible Pär will be showing his first works in watercolors. A drastic step from oil that forces him to slightly change is focus.

I was never really into landscape art, but there’s something about Sweden that triggers a creative way of dealing with that mass of nature. So I met up with Pär to talk about Sweden, landscapes and traditions.

Can you describe your style in three words?
Oh, that’s a tough question. My work revolves around light and darkness, which would be the first two words to describe them. I guess the third one then should be twilight.

How did you start your career?
When I was thirteen or fourteen I was very much involved in the local music scene. Most of my friends were in bands and I started designing their posters and record sleeves. In 1994 I went to art college in Örebro, Sweden and later to the Rietveld Academy in Amsterdam, where I finished my bachelors degree.
In some sense I was lucky and got off to a flying start. After the exhibition of the final exams of the Rietveld I was invited to For Real at the Stedelijk Museum of Modern Art; a group show for young talents. That gave me an excellent start and I went straight into working as an artist.

What were your first project and ideas?
During my final exam at the Rietveld I started looking back on he Swedish landscape. Back in the days I was a sponsored snowboarder, just not on the professional level it can be now, since the scene was just starting. I remembered the intensity of the light in the snow, the landscape, and the physicality of it. While exploring my memories I also explored materials, colors and non-figurative shapes, as you do when you’re a young artist.

How did it develop to what you do now?
After a while I got more intrigued by the idea of the mental landscape, the metaphysical. I started exploring the inner landscape of the landscape of my past, as you will, and integrated dark stories from my childhood.

A lot your work is inspired by the pagan heritage and myths of your culture. What are your thoughts about that?
I remember being told many myths of elves, trolls and ghosts when I was young. They are part of the Swedish culture. Lord of the Rings also had a big impact on me, because in the gloomy natural surroundings it is almost like reality.
Light feels much like a life source in Sweden. When you sit through the long dark winters and you have nothing else to do you start creating your own world.

What drives you to create?
I don’t think that I have a choice to be honest. It is part of my life and a way to communicate; to share experience. One of the reasons why I chose to teach at art schools is to show people how to create. I want to show them that it is possible to make a living of art and that it can enrich your life.

What are your aspirations in life?
I don’t have a master plan, but I notice that the stakes rise with every accomplishment. I will now start study graphic printing techniques at the Royal Institute of Art in Stockholm this fall and who knows what that will lead to.
I also write and a next step would be to tap into that more.
I prefer letting it grow naturally over chasing a big dream. My drive is to paint and to teach and what comes from it. We’ll see.

What tradition do you see yourself in?
I consider myself to be a painter. A non-traditional traditional painter. In my work I flirt with national romanticism, but I see it more as a source of inspiration.

• Ron Mandos Gallery